سراج24 / این روزها با آشکار شدن قراین معرفی همزمان کابینه به مجلس، گمانهزنیها پیرامون ترکیب کابینه و چینش وزیران از سوی رییس جمهور منتخب تشدید و از سویی برخی مطالبهگریها با فضاسازی رسانهای نیز روند تندتری به خود گرفته است. جالب اینکه در این میان برخی از افراطیون برخوردار از سابقهی همراهی با فتنهی 88 و ظلم بزرگ علیه نظام نیز دچار توهم شده و به جولان برخاستهاند که تحرکات آنان 2 ظلم دیگر را به منتخب مردم تحمیل میکند:
1- نگران ساختن نیروهای دلسوز و منتقدان به نظام از میدان یافتن عناصر به نام و افراطیون آلوده به فتنه در دولت آینده
2- رادیکالیزه نمودن فضای سیاسی و تلاش در مسیر مغایر با شعار و روش اعتدالی رییس جمهور منتخب
افراطیون که در دوران حاکمیت اصلاحات با طرح شعارهای ساختارشکنانه و درخواست رفراندوم و تکیه بر جمهوریت محض و همچنین شعار جمهوری ایران در فتنه 88 و حمله به ارکان نظام و در راس آن اصل ولایت فقیه ماهیت خود را رو کردهاند، امروز هم به دنبال مصادرهی پیروزی آقای روحانی به نفع خویش برآمده و هم مطالبهگری برای بازگشت به قدرت و کسب پستهای حساسی چون وزارت کشور، وزارت علوم و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی را دنبال میکنند. البته این مطالبات در گام اول با دیوار محکم اجتناب ورزی رییس جمهور منتخب مواجه شده که بر آموزههای انقلابی و اسلامی تاکید داشته و عدم وامداری به هیچ حزب و گروهی را چند بار تکرار کرده است.
اما علاوه بر این آنچه موجب میشود تا آقای روحانی و کار گروههای مشورتی ایشان مانع از نفوذ و پیشروی افراطیون گردند با توجه به ترکیب واقعی آراء و ماهیت اجتماعی آن است که مطالبات و اولویتهای متفاوتی از گروهها و احزاب سیاسی افراطی دارند اولویتهایی چون:
1- حل مشکلات معیشتی و خنثی سازی آثار تحریم ها بر زندگی مردم.
2- حل مشکل تولید و افزایش اشتغال و درآمد خانوارها.
3- حفظ ثبات و آرامش کشور و اجتناب از منازعه و جنجالهای بیهوده
بدیهی است رسیدگی به این مسایل در گرو وحدت و همسویی تمامی نیروهای وفادار و واجد صلاحیت خدمت و کارآمدی و بسیج تمامی ظرفیت ها به نفع کار برای مردم است که حداقل با سابقهی افراطیونی که با ورود به عرصهی ساختارشکنی و مشروعیتزدایی از نظام با دروغ بزرگ تقلب در انتخابات و فرصت سوزیهای مکرر، مشوق دشمن برای تشدید تحریم با هدف ایجاد شکاف درونی در نظام شده و همچنین حضور در خارج از کشور و مشورت دادن به اتاقهای فکر بیگانگان را برگزیدند، منافات جدی دارد.
کسانی که همین الان نیز به موازات مطالبهگری برای حضور در قدرت، آشکارا از سازماندهی فعالیتهای مدنی سخن به میان میآورند که با توجه به سوابق افراطی آنان مفهومی جز تکرار همان سناریوی فشار از پایین ـ چانهزنی در بالا و فتح سنگر به سنگر را که مقدمه ی نظری فتنه های 78 و 88 بود، ندارد. حال آنکه رای اجتماعی به شعار اعتدال، به مثابه عبور از افراطی گری و منازعه به نفع آرامش و ثبات، مقدمهی برای خدمت و کارآمدی است.
البته افراطیونی که در خلوت دولت آقای روحانی را 4 ساله فرض کردهاند، امروز هم به همراهی با قافله و هم شراکت با نامحرمان را نیز راهبردی برای 4 سال آینده میدانند، خوابی که البته در برخورد با تجربه و هوشمندی رییس جمهور منتخب، تعبیر نخواهد شد.
